Grundig TK24 to klasyczny magnetofon szpulowy z lat 60., będący przykładem solidnej, niemieckiej szkoły konstrukcji audio. Urządzenie zostało zaprojektowane z myślą o użytkowniku domowym, ale jego trwałość i prosta, logiczna mechanika sprawiły, że do dziś bywa spotykane w warsztatach serwisowych i prywatnych kolekcjach. Charakterystyczna, masywna obudowa oraz czytelny układ sterowania nadają TK24 ponadczasowy, techniczny wygląd.
Z perspektywy użytkowej i serwisowej Grundig TK24 wyróżnia się nieskomplikowaną budową, łatwym dostępem do podzespołów i dużą odpornością na błędy eksploatacyjne. Najczęściej spotykane problemy wynikają z naturalnego starzenia się elementów mechanicznych i pasywnych, a nie z wad konstrukcyjnych. Właściwie odrestaurowany magnetofon potrafi odwdzięczyć się stabilną pracą i charakterystycznym, ciepłym brzmieniem typowym dla wczesnych konstrukcji taśmowych.
Nie jest to urządzenie skomplikowane i o dużej wartości. Renowacja raczej dla zachowania kawałka solidnej niemieckiej techniki lampowej
Magnetofon w dobrym stanie technicznym, lecz nie działający.
Standardowo przegląd mechaniki, wymiana kondensatorów, gdyż te w pierwszym rzędzie były podejrzewane jako głowna przyczyna braku działania tego egzemplarza, sprawdzenie lamp, czyszczenie przełączników i odświeżenie wyglądu.
Praktycznie wszystkie kondensatory nie trzymały parametrów, zarówno elektrolityczne jak i papierowe (co w tak starych konstrukcjach jest normalne) oraz mikowe. Nawet jeśli pojemność i ESR było w miarę poprawne to posiadały dużą upływność.
Typowa topografia jak na sprzęt z tamtych lat z łączonymi elementami point to point. Dobrałem i wymieniłem paski napędowe, których praktycznie nie było.
Po sprawdzeniu lamp okazało się, że ich wymiana nie jest konieczna.
Po czyszczeniu przełączników i mechanizmu, wyczyściłem i odświeżyłem obudowę i wnętrze, gdzie wszędzie była pokruszona gąbka wyciszająca i ślady rdzy.
I efekt końcowy kilkudziesięciu godzin pracy.